در اين شرايط زن مي‌تواند جدا از شوهرش زندگي كند

بر اساس قانون زني كه همسرش اقامتگاه معلومي ندارد مي‌تواند جدا از همسرش زندگي كند. به عنوان مثال اگر محل زندگي همسر مشخص نباشد يا وي در يك مكان ثابت اقامت نداشته باشد.

در چنين شرايطي زن مختار است تا براي خودش مسكن تهيه كرده و جدا از همسرش زندگي كند و يك اقامتگاه جدا از همسر داشته باشد.

 همچنين در مواردي كه زن بر اساس توافق، در هنگام عقد شرط كند كه انتخاب مسكن را بر عهده خواهد گرفت و همسر بايد در مكاني كه او صلاح مي‌داند زندگي نمايد نيز اختيار انتخاب مسكن با زن است.

 و مورد ديگر اينكه، اگر زن با رضايت همسرش و به واسطه توافق با او بعد از ازدواج قصد كند تا در مكاني جدا از شوهر زندگي كند. در چنين شرايطي نيز محل زندگي زن و اقامتگاه او متفاوت از اقامتگاه همسرش خواهد بود.

ناگفته نماند كه انتخاب مسكن جدا از همسر و زندگي در يك اقامتگاه جدا از شوهر، يك استثنا ديگر را نيز شامل مي‌شود.

از اين‌رو در صورتي‌كه ادامه زندگي براي زن به سبب آسيب‌هايي ( مخصوصا آسيب‌هاي فيزيكي) كه ممكن است از طرف همسر بر او وارد شود سخت يا غيرممكن باشد.

در چنين شرايطي زن محق است و مي‌تواند مسكن جداگانه‌اي اختيار نموده و در اقامتگاهي كه به دلخواه خودش است به زندگي ادامه دهد.

اين آسيب ها مي‌توانند آسيب‌هاي روحي، مالي يا شرافتي را نيز شامل شوند. البته اين مورد به حكم دادگاه ممكن است. لازم به ذكر است كه چنانچه براي دادگاه محرز شود كه شوهر به همسرش آسيب وارد مي‌كند، دادگاه در اين زمينه حكم داده و اين مورد جزو موارد عدم تمكين محسوب نمي‌شود.

 بر اساس قانون، زن از حق نفقه برخوردار خواهد بود. اين مورد نيز يكي ديگر از موارد استثنا در ارتباط با اقامتگاه زن شوهردار و نكات مهم آن است.

پيشنهاد مطالعه: براي آشنايي با نكات حقوقي آيا شوهر اجازه فروش جهيزيه زن را دارد؟ مطالعه كنيد.