آيا محروم كردن از ارث امكان دارد؟

در شرع و قانون، حد و ميزاني براي وصيت تعيين شده است و در صورتي‌كه بيش‌تر از آن باشد، ورثه فرد فوت شده اختيار اين را دارند كه وصيت بيش‌تر از حد مشخص شده را قبول و يا رد كنند.

عبارت «از ارث محرومت مي‌كنم» براي بسياري از افراد آشناست و ممكن است بارها و بارها آن را شنيده باشند. شنيدن اين جمله ممكن است موجب نگراني برخي فرزندان هنگام تقسيم ارث شود. در اين مطلب از مجله دلتا به موضوع محروم كردن از ارث مي‌پردازيم.

تقسيم ارث

طبق ماده ۸۳۷ قانون مدني: محروم كردن از ارث در وصيت نافذ و معتبر نيست. هم‌چنين ماده ۸۴۳ نيز به متوفي فقط امكان وصيت در مورد يك‌‌سوم از مال خود را داده‌ است.

در حقيقت، وصيت‌كننده حق دارد به ميزان يك‌سوم از اموال خود را وصيت كند و وصيت او نيز براي اين ميزان، صحيح و نافذ است و چنان‌چه نسبت به بيش‌تر از اين ميزان وصيت كند، صحيح بودن چنين وصيتي به اجازه ساير ورثه بستگي دارد.

زيرا به استثناي يك‌سوم اموال، بقيه تركه متعلق به ورثه است و شخص صاحب اين اموال كه همان وصيت‌كننده است، حق دخالت در آن‎‌ها را ندارد و اموال مزبور به طور طبيعي در اختيار همه ورثه قرار مي‌گيرد تا طبق ضوابط و مقررات مربوط به ارث، ميان آن‎‌ها تقسيم شود.

تقسيم ارث در زمان حيات

هر كس در زمان حيات خود مي‌تواند درباره اموالش تصميم بگيرد و همه يا بخشي از آن را به ديگري منتقل كند، اما تقسيم ارث پس از فوت، تابع موازين قانوني مشخصي است كه محروميت از ارث در آن وجاهت قانوني ندارد. به محض فوت ديگر امكان انجام هيچ‌گونه اقدام حقوقي وجود ندارد و تشخيص وارث بودن يا نبودن افراد به عهده قانون است.

البته مسئله ديگري كه ممكن است با محروم كردن از ارث اشتباه گرفته شود، درباره فرزندي است كه زودتر از والدينش فوت كند.

طبق قانون، وقتي كسي زودتر از والدين خود فوت مي‌كند، ورثه‌اش از جد پدري خود ارث نمي‌برند. به زبان ساده، شخص مرده از كسي ارث نمي‌برد تا آن مال به بازماندگانش منتقل شود و اين با محروميت از ارث تفاوت دارد.

پيشنهاد مطالعه : براي آشنايي بيشتر با مطالب حقوقي،مطلب آيا مي‌توان نسبت به ميزان نفقه اعتراض كرد؟ را مطالعه كنيد.